Bekle Çocukluğum, Geliyorum!
Ocak 5th, 2012 at 15:12 (Anı, Ayrıksı)
Yok Olan Bir Meyvaya Özlemimdir
2012’ye gireli beş gün oldu, henüz kimseciklerden çıt çıkmış değil. Bekliyorum, bu yılın favori sağaltma şeyleri ne olacak diye. Otacı gurularımızın ağızlarına bakmaktayım… Tabii, ‘Fatmagüller’in Ebe Ninesi’ni de göz ucuyla kollamayı da ihmal etmiyorum…
Bu yılki özel beklentim, sağlık kaynağı olduğu söylenen otlar, yapraklar, baharatlar, meyvalar, kökler, tohumlar, … bin türlü şey arasında bizim osurukhurmasının da yer alması. Ne anayasa, ne babayasa ne şu ne bu…
Bu güzelim meyvaya ‘bizim’ demem boşuna değil: çocukluğumun tırtıllı kuruşa cepleri dolduran yemişi oydu. Bugün mübareğin kökü kurumuş neredeyse. Ara ki bulasın… Ağababası trabzonhurması bollaştıkça bollaştı da, bizimkinin yerinde -adına uygun olarak- yeller esiyor. Oysa, bu hurma soyunun ceddi bizim hurmacıktır.
İşte ben buraya yazıyorum, uzak olmayan günün birinde talih osurukhurmasının da yüzüne gülecek, ama ilk ağızda pek bulunamaz olacağından pek çok hasta kolayına otanamayacak. Bu durumda ben ne yapacağım? Osurukhurmacılığına soyunacağım. Şimdiden bu işe uygun iklimlerde yer bakmaya başladım bile… Ne demişler, “doğru zamanda, doğru yerde, doğru iş kur”.
Bu güzelim meyvanın da menekşeyağı, üzüm çekirdeği, adaçayı, acı mısır, kereviz, yeşil çay, filkulağı, adamotu, altınçilek kirpiotu, zencefil, cüce palmiye, sarımsak, kavabiberi, kızmemesi, kivi, devedikeni, ısırgan, yabanmersini vesaireler arasında yerini alması yakındır.
Bekle, geliyorum çocukluğum!
İnal Karagözoğlu
Yarımca, 5 Ocak 2012
Fevziye Yazman dedi ki,
05, Oca, 2012 at 23:03
O otayacaksa, otanamayayım, kalsın, diyecek olanlar pek yanılırlar. Bir tadan elini çekemez, hasta olana kadar yer. Adı da oradan geliyor olmasın?