31, Ara, 2008 at 17:19 (Her Açıdan, Şiir Evreninden)
Gözyaşı, Kan Daha Ne Kadar Akacak?!…
İnsanlık tarihine ‘kanlı bir yıldı’ diye de geçecek olan 2008 sona ererken Rus şairi Demyan Bedniy’in Savaşa Gitmemiz Buyruldu şiiri durumu özetleyiveriyor. Asıl adı Yefim Aleksandroviç Pridvorov olan Bedniy (1883-1945) iki koca savaş görmüş. Bir Asker Türküsü altbaşlığını taşıyan şiir, yaşamak zorunda bırakıldığımız bugünkü dünyayı da anlatmakta. Yalın ve dolaysız…
31, Ara, 2008 at 12:18 (Belirli Gün ve Haftalar, Bu Alandan)
Herkesin Bir Takvimi Olmalı
‘Yeni yıl’… Bu sözden ne anlaşılıyor? Kişiye göre değişir. Toplumlara, uluslara göre de… Belirleyici olan, her şeyden önce, içinde bulunulan durum.
29, Ara, 2008 at 12:50 (Deneme, Dil Yazıları, Kendi Şiirimizden)
26, Ara, 2008 at 15:09 (Görüşler, Sorunlar (D))
Q Klavyenin Haşmeti
Ankara’da nicedir bir çalışma yürütülüyordu. Yurttaşın kamu hizmetlerine elektronik ortamda ulaşmasını sağlamayı amaçlamıştı ilgililer. Devlet katında ‘E-Devlet’ denen bir kapımız olacaktı. Sonunda, 18 Aralık günü Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın eliyle Devletin Kısayolu – www.türkiye.gov.tr adresinde hizmete açıldı.
Bir adının da ‘Devletin Kısayolu’ olduğu anlaşılan bu uygulamaya ilişkin “E-Devlet Nedir” sorusuna, “e-Devlet, vatandaşlara Devlet tarafından verilen hizmetlerin elektronik ortamda sunulması demektir. Bu sayede, Devlet hizmetlerinin vatandaşa en kolay ve en etkin yoldan, kaliteli, hızlı, kesintisiz ve güvenli bir şekilde ulaştırılması hedeflenmektedir. Bürokratik ve klasik devlet kavramının yerini almaya başlayan e-devlet anlayışı ile, her kurumun ve her bireyin bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanan sistemler ile devlet kurumlarına ve kurumlarca sunulan hizmetlere kolayca erişmesi hedeflenmektedir” yanıtı veriliyor*. Hayırlı uğurlu olsun!
25, Ara, 2008 at 17:21 (Anı, Yeme-İçme)
Tarif Aliye Yengem’den…
Bozayla tanışmam 1950’de olabildi. Ankara’da… Babam Akman Bozacısı’nda içirmişti. Bizim Tokat’ta boza moza yoktu; ama annem hep anlatırdı…
20, Ara, 2008 at 15:40 (Belirli Gün ve Haftalar, Her Açıdan, Makale)
Hiç Kimse Onu Kullanmamalı!
Yine içimi acılara boğarak gelip geçti… Ne zamandır böyle oluyor. Oysa o, çocukluğumun, sonra da öğretmenliğimin ilk birkaç yılının tatlı bir haftasıydı. ‘Yerli Malı Haftası’ derdik… Yaşı altmışa ulaştı… Yıllandıkça değerleneceğine anlamsızlaştı… Onu elbirliğiyle hurdaya çıkardık: artık eli ayağı tutmuyor… Oysa ne umutlarla doğmuştu içimize.