21, Haz, 2009 at 09:18 (Belirli Gün ve Haftalar, Günlük, Her Açıdan)
“Ben Büyüyünce Babam Gibi Olacağım”
Muzaffer Bilgili
Prag’ın geniş meydanlarından birinde bir ağaç gölgesindeki bankta dinleniyoruz. Meydanı, çevresindeki güzelim binalar kucaklamış; kıskanarak izliyoruz. Geçmişten bugüne saygıyla gelen, geleceğe umutla, sevgiyle bakan bu binaları izleyen yalnız biz değiliz. Yüzlerce insan yerlere oturmuş ya da ayakta hayranlıkla seyrediyorlar. Güvercinler de bu mutlu kalabalığın arasında ayaklarımızın dibinde rahatça dolaşıp duruyor. İstekleri var bizden; onları boş çevirmiyoruz.
Bu içeriğin devamını oku »
6 Yorumlar
19, Haz, 2009 at 05:17 (Başkaca (Dy), Yeme-İçme)
Şurup Yapmanın Anlamı
Hazır şeylere alışmak ne de kolay… Bu kolaylığı, onların emeksizcesine elde ediliyor olmaları sağlıyor. ‘Emek vermeden’ demiyorum, ‘emeksizcesine’… Hazır şeyler emeksizcesine elde edilir, ama elde etmenin, edinmenin ardında emek yok mu? Hiçbir şey bedelsiz değil, her şeyin bedeli var. O bedeli ya kendimiz öderiz ya vaktiyle birileri ödemiştir ya da bizden sonra gelecekler ödeyecektir.
Farkındayım, konuya pek felsefi laflarla girdim, şimdi işin içinden nasıl çıkacağımı bilmiyorum. ‘Hazır şeyler’ tanımlamasını, sözü alışveriş yerlerinde raflarda sıram sıram duran albenili içeceklere getirmek niyetiyle kullanmıştım…
Bu içeriğin devamını oku »
3 Yorumlar
16, Haz, 2009 at 06:40 (Görüşler, Sorunlar (D))
Medya ve Ötesi…
İnal Karagözoğlu
Bu içeriğin devamını oku »
Yorumlar
13, Haz, 2009 at 13:04 (Öykü)
Dut Ağacındaki Ayak İzleri
Bu içeriğin devamını oku »
Yorumlar
07, Haz, 2009 at 14:42 (Sorunlar (D))
Papağanlaştık mı Ne?!
Yaygın bir uygulama var, size bir soru mu soruldu, hemen o soruyu birinci şahsa çevirerek kendinize soruyorsunuz. En çok televizyonlarda, radyolarda oluyor. Bir örnek vereyim: izlence konuğuna, kısa bir hoş geldin faslından sonra örneğin, “Özlettin kendini… Nerelerdeydin” gibi bir soru soruluyor, o da bu soruyu “Nerelerdeydiiim” diye yineledikten sonra yanıtlıyor.
Bunları dinlemek çok hoş… Yalnız biraz sakıncalı. İlk başlarda ‘olay’a kafayı takmanız işten bile değil, bu bir; ikincisi, sonra sonra bir de bakıyorsunuz, siz de öyle yapmaktasınız. Bir örnekle açıklayayım: kızım, Haziran’a üç-beş gün kala telefon etti: “Ne zaman gidiyorsunuz?” Artık pek yorucu oluyorsa da, yazları, söylemesi ayıp, Yalıkavak’a gidiyoruz ya, onu soruyor. Ben yanıtı hemen yapıştırdım: “Ne zaman gidiyoruz?” Eşim kendisine soruyorum sanıp “Nereye ne zaman gidiyoruz? Arayan kim” diye beni yanıtlarken “Daha belli değil” deyip noktaladım. İnsanlar artık papağan gibi, duydukları her şeyi kapıveriyorlar…
Bu içeriğin devamını oku »
2 Yorumlar
03, Haz, 2009 at 09:56 (Sorunlar (D))
Yitirdiklerimiz İnsanlarımızla Sınırlı Değil
Gün geçmiyor, dilimiz yeni bir kayıp veriyor. Bunlardan biri yani sözcüğü. Hani, bir şeyi açıklarken ya da bir şeyi anlatmada zorlanınca kullanırdık ya, işte o:
- …, yani bugün gidebileceğimi hiç sanmıyorum.
Bu içeriğin devamını oku »
1 Yorum
