Açık Ülkede Acıyan Pirinç

Herkes biliyor, pirinç el yakmakta! Türban, AB’sel durumlar, 301, mahkemeli-mahkemesiz Anayasa sorunları, sınır ötesi-sınır berisi harekât, sosyal güvenlik ÅŸu bu bir yana, pilava kaşık sallamanın zorlaÅŸması bir yana…

Tarım ve KöyiÅŸleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker, çözüm yolunu gösterdi: “Biraz bulgur yersek pirinç fiyatları düşer.”

Ankara Ticaret Odası BaÅŸkanı Sinan Aygün ile Ankara Ticaret Borsası BaÅŸkanı Faik Yavuz da Bakan Eker’le aynı fikirde… Ä°ki baÅŸkan da milleti fiyatlar düşünceye dek pirinçten uzak durmaya çağırıyor.

Ankara Sanayi Odası BaÅŸkanı Nurettin Özdebir ise biraz farklı yaklaşıyor konuya: bunca gerginliÄŸin yaÅŸandığı ortamda ‘boykot’ lafını hoÅŸ karşılamıyor. Ya ne etmeliymiÅŸiz? Hesabımızı kitabımızı yapıp pirinç almamamız gerektiÄŸi sonucuna varırsak bu yiyecekten vazgeçmeliymiÅŸiz. Çünkü, saÄŸduyu sahibi bir halkmışız. DoÄŸru söze ne denir? Gerçekten bize de bu yakışır: ne kaa para o kaa pirinç!…

Her ne yapacaksak yaptık diyelim, pirinç düşer mi?

Bin bir türlü uğursuzluğun kol gezdiği bir memlekette böyle laflarla pirincin mirincin fiyatı düşmez.

*

Dünyanın sinema belleÄŸine kazınmış filmler vardır: bunlardan biri Roma Açık Åžehir. Öyle böyle bir film deÄŸil… Ä°talyan sinemasında doÄŸan Yeni Gerçekçilik akımının ilk meyvası. Tohumları Mussolini‘nin baskıcı yönetimine karşı Cinema dergisinin çevresinde atılan bu akımdan bir baÅŸyapıt da Acı Pirinç… Roberto Rosselini‘nin 1945′te, Giuseppe De Santis‘in 1949′da çektiÄŸi bu flmlerin adları hemen bütün dillerde kelimesi kelimesinedir. Bizde de… Kimse kendine göre bir ad verememiÅŸ.

*

Ve bizdeki bu son acı pirinçli oyun, tam da her türlü uğursuzluğa açık bir memlekette görülebilecek türden.

İnal Karagözoğlu

Yarımca, 16 Nisan 2008