Ä°LGÄ°LÄ°K

  

AB AB Diye Yanıp TutuÅŸurken…

Mustafa Kemal’in 6 Mart 1922 tarihinde TBMM’de yaptığı konuÅŸmadan bir alıntı:

“Efendiler,

Bir ÅŸeyin zararıyla, bir ÅŸeyin imhasıyla (yok edilmesiyle) yükselen ÅŸeyler, bittabi (doÄŸal olarak, elbette) o ÅŸeyden zarara uÄŸrayanı alçaltır. Hakikaten (Gerçekten de) Avrupa’nın bütün ilerlemesine, yükselmesine ve medenileÅŸmesine karşılık Türkiye tam tersine gerilemiÅŸ ve düşüş vadisine yuvarlanadurmuÅŸtur. Artık vaziyeti (durumu) düzeltmek için Avrupa’dan nasihat (öğüt) almak, bütün iÅŸleri Avrupa’nın emellerine (amaçlarına) göre yapmak, bütün dersleri Avrupa’dan almak gibi birtakım zihniyetler (anlayışlar > düşünceler > görüşler) belirdi. Halbuki, hangi istiklal vardır ki, ecnebilerin (yabancıların) nasihatleriyle, ecnebilerin planlarıyla yükselebilsin? Tarih böyle bir hadiseyi kaydetmemiÅŸtir.”

*

Bugün içinde bulunduğumuz durum, yorum gerekmeyecek denli açık değil mi?

“O dönem baÅŸkaydı” diyenleri duyar gibi oluyorum. Peki, o günlere nasıl gelmiÅŸti koca Osmanlı?!…

Ve, AB’ye girmeye çalışmak mı AB’ce çaÄŸrılmak mı? Soru da sorun da bu…

İnal Karagözoğlu

Yarımca, 7 Mayıs 2006

______________
Not: Ar. ‘emel’ sözcüğünün dilimizdeki karşılığı tek bir sözcükle ‘amaç’tır; evet ama, bir de açıklamasına bakalım: “GerçekleÅŸtirilmesi zamana baÄŸlı güçlü istek.” Peki, ‘plan’ nedir, bakalım sözlükler ilk akla gelen anlamından baÅŸka bu sözcük için daha neler diyor: “Bir iÅŸin, bir eserin gerçekleÅŸtirilmesi için uyulması tasarlanan düzen; (mecaz) düşünce, niyet, maksat, tasavvur.”

Kaynak: Vikisöz (aşağıdaki bağlantıyı kopyalayarak açınız)

http://tr.wikiquote.org/wiki/Mustafa_Kemal_Atat%C3%BCrk/Genel_konular

© 2006 İK